Burgemeester Meijer neemt eind dit jaar afscheid

Huizen mag op zoek naar een nieuwe burgemeester. Niek Meijer heeft vandaag aangekondigd dat hij na afloop van zijn termijn in november niet voor een nieuwe periode in aanmerking wenst te komen. Hij is dan bijna 67. De meeste mensen gaan dan met pensioen om zich te wijden aan dingen in het leven die nog belangrijker zijn dan werk.  Een burgemeester mag nog doorgaan tot de leeftijd van 70 jaar. Maar Niek heeft aangegeven daar geen gebruik van te willen maken.

Persoonlijk vind ik het jammer dat hij vertrekt. We waren aan elkaar gewend geraakt. Laat ik voor mezelf spreken: dat gold in ieder geval wel voor mij. En gaandeweg is mijn waardering voor hem alleen maar gegroeid.

Als burgemeester ben je ook een soort ambassadeur naar de lokale gemeenschap. Die rol vervulde Niek met verve. Maatschappelijke instellingen, verenigingen, ondernemers of individuele inwoners: Met Niek kwam de burgemeester binnen. Daarmee gaf hij de gemeente een gezicht. Dat is belangrijk om de afstand tussen bestuur en inwoners zo klein mogelijk te houden. In het begin waren de omstandigheden niet gemakkelijk. Want toen hij vijf jaar geleden net binnen was, gingen we twee jaar in lock-down. Probeer als nieuwkomer dan maar eens een ambassadeur te zijn. Maar terugkijkend kun je alleen maar concluderen dat hij daar wonderwel in is geslaagd.

Soms stonden we ook tegenover elkaar. Vorig jaar nog bij de nieuwjaarsrellen bij de Kostmand en onlangs nog bij de Sit-in in het gemeentehuis. Soms moet je als volksvertegenwoordiger woorden geven aan het gelijk van de verjaardagsvisite. Inwoners moeten zich ook kunnen herkennen in de woorden van hun volksvertegenwoordigers. Zo waren wij vorig jaar nogal verbaasd over het feit dat de rellen niet hadden geleid tot arrestaties.  Niek bleef dan altijd de correcte jurist, die onvermoeibaar uitlegde welke handelingsruimte de wet hem bood en waar de begrenzingen lagen. Maatschappelijk ongenoegen en de begrenzing van de bestuurlijke realiteit. Het zijn soms twee kanten van dezelfde medaille. Niek onderkende dat volmondig. Hij begon zijn betoog dan met het uitspreken van het begrip van het ongenoegen, om er vervolgens een klein college staats- en bestuursrecht op te laten volgen, het kader van waaruit hij gehandeld had. En zo hoort het ook. Daarin herkende je ook de ervaren bestuurder Niek Meijer.  Hij hield ons voor dat het bestuurlijke leven niet zwart-wit is, maar een voortdurend balanceren tussen een veelheid van onderling tegenstrijdige belangen.

In de onderlinge verhoudingen was hij joviaal en hartelijk. Altijd met oog voor mensen. Als het bij één van ons in de privésfeer wat tegen zat, dan kon je rekenen op de aandacht van Niek. Bij een ziekenhuisopname of een sterfgeval in de familie, dan was er al snel een telefoontje van Niek. Niet alleen voor de inwoners van Huizen, maar ook voor de leden van de gemeenteraad was hij een burgervader.

Zijn opvolger heeft grote schoenen te vullen. En daar komt bij dat de bestuurlijke opgaven de komende jaren alleen maar groter worden. De grote groep van jonge gezinnen die in de jaren zeventig naar Huizen kwam, staat binnen tien jaar met een zorgvraag bij de gemeente op de stoep. De reconstructie van de groeikernwijken, die net als Stad en Lande nu, onder handen moeten worden genomen, de internationale spanningen die met een opvangvraagstuk ook lokaal hun weerslag hebben en het huisvestingsvraagstuk voor jongeren en ouderen, om maar een paar uitdagingen te noemen.  

De openbare ruimte is bij ons dermate schaars, dat de oplossing bij wijze van spreken alleen maar gevonden kan worden in de achtertuinen van mensen. Een politiek landschap dat alleen maar meer op drift raakt, waardoor de omloopsnelheid van bestuurders toeneemt. En dat in een tijdsgewricht waarin ook de financiële middelen teruglopen. Dit alles creëert een ingewikkelde politiek-bestuurlijke dynamiek.  Een nieuwe burgemeester zal daarin als baken van rust en continuïteit moeten opereren, zonder het politieke mandaat van de wethouders over te nemen. Ga er maar aan staan.  Ik ben nog nooit zo overtuigd geweest van de meerwaarde van een door de Kroon benoemde burgemeester als nu.